اِک مُلاں تھو
اِک مُلاں تھو اُس نے چوراں نو کہیو میں آج فلاں جٹ گے گھر ختم دین جانو ہے. میں اُس نوختم گے بہانے اپنے کول بسالوں گو, تم اُس گا کھیت بِچوں مزہ نال کنک بڈھو کجھ تم اپنا گھر لے جائیو تے کچھ میرے گھر سٹ آنیو. چورا نکیو اچھا تم جاو جاگے ختم پڑو ہم اپنا کم پر جان.
مُلاں جاگے ختم دین لگ گیو پڑھیتیں پڑھیتیں اُس نو خیال آیو کے کِتے اسیو نہ ہوے چور پہلو پھیرو اپنے گھر لے جا نیں دوجا پھیرا کنک بڈھن گوموقع ہی نہ مِلے تے میرو مال پھٹیاں تے بغیر ہی رہ جاءے. یو خیال آتیں ہی مُلاں نے ختم پڑھن گے بیچ پھڑیو "ٹھنگر بنجر چھوڑ دیو منڈیو گھبےےکنک بھتیری, پہلو پھیرو میرے سٹیو پچھیے رات بھتیری".
جٹ نو یو سُن گے پثو لگ گیو کہ مُلاں نے میری کنک بڈھن چور لایا واءی ہیں. أس نے ڈانگ لی تے کھیت نا جانلگو, مُلاں نے ختم پڑھیتیں پڑھیتیں پھڑیو "اندرون نکلیو شیر خُدا گو مُنڈے ڈانگ دھری نسن آلی گل کرو منڈیو پیپیل ہیٹھ گلی